فیزیوتراپی زانو در فردیس

زانو درد می تواند در اثر آسیب ناگهانی، فشار تکراری، ضعف عضلات، اضافه وزن، تغییرات مفصلی یا بیماری های زمینه ای ایجاد شود. درد پس از پیچ خوردن زانو، دویدن، پریدن یا فعالیت بیش از حد ممکن است با کشیدگی رباط، التهاب تاندون یا آسیب مینیسک ارتباط داشته باشد. احساس خالی کردن زانو، قفل شدن یا ناتوانی در صاف کردن آن نیز می تواند نشانه آسیب ساختارهای داخلی مفصل باشد.

تشخیص علت درد تنها بر اساس محل درد امکان پذیر نیست. فیزیوتراپیست باید نحوه شروع علائم، فعالیت های تشدید کننده، سابقه ضربه، میزان تورم و توان حرکتی بیمار را بررسی کند.

درد براثر آرتروز زانو

آرتروز یکی از دلایل شایع زانو درد در میانسالان و سالمندان است. در این بیماری، غضروف مفصل به تدریج دچار تغییر می شود و ممکن است بیمار هنگام راه رفتن، بالا رفتن از پله یا برخاستن از صندلی درد داشته باشد.

خشکی کوتاه مدت پس از استراحت، کاهش دامنه حرکت، احساس ساییدگی یا صدا دادن زانو از علائم احتمالی آرتروز هستند. درد آرتروز معمولا با استفاده بیشتر از مفصل تشدید می شود، هرچند شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است.

فیزیوتراپی آرتروز زانو می تواند شامل تقویت عضلات ران و لگن، افزایش دامنه حرکت، تمرینات تعادلی و آموزش مدیریت فعالیت باشد. تمرینات باید بر اساس توان بیمار طراحی شوند و شدت آن ها به تدریج افزایش پیدا کند.

آسیب مینیسک زانو

مینیسک بافتی غضروفی در داخل زانو است که در توزیع فشار و پایداری مفصل نقش دارد. آسیب مینیسک ممکن است در اثر چرخش ناگهانی زانو هنگام ورزش یا تغییر جهت ایجاد شود. در سالمندان، تغییرات فرسایشی نیز می توانند زمینه آسیب را فراهم کنند.

درد در خط مفصل، تورم، احساس گیر کردن، قفل شدن یا محدودیت در خم و صاف کردن زانو از علائم احتمالی آسیب مینیسک هستند. شدت و نوع آسیب تعیین می کند که بیمار به درمان غیر جراحی، فیزیوتراپی یا بررسی جراحی نیاز داشته باشد.

فیزیوتراپی مینیسک زانو بر کاهش درد، بازیابی دامنه حرکت، تقویت عضلات و اصلاح الگوی حرکت تمرکز دارد. پس از بعضی جراحی های مینیسک نیز فیزیوتراپی برای بازگشت تدریجی بیمار به فعالیت ضروری است.

پارگی رباط صلیبی زانو

رباط صلیبی قدامی یکی از ساختارهای مهم پایداری زانو است. این رباط ممکن است هنگام چرخش ناگهانی، توقف سریع، فرود نامناسب یا ضربه ورزشی آسیب ببیند.

بعضی بیماران هنگام آسیب صدایی شبیه تق احساس می کنند و پس از آن دچار تورم، درد یا بی ثباتی می شوند. برنامه درمان به شدت پارگی، سطح فعالیت، سن بیمار و وجود آسیب های همراه بستگی دارد.

فیزیوتراپی رباط صلیبی ممکن است پیش از جراحی برای کاهش تورم و بهبود حرکت و پس از جراحی برای بازیابی قدرت، تعادل و کنترل حرکتی انجام شود. در برخی بیماران نیز درمان غیر جراحی با برنامه تقویتی و تمرینات کنترل عصبی عضلانی انتخاب می شود.

کشیدگی رباط های جانبی زانو

رباط های جانبی داخلی و خارجی به حفظ پایداری زانو کمک می کنند. ضربه از کنار یا حرکت شدید زانو می تواند باعث کشیدگی یا پارگی این رباط ها شود.

درد در قسمت داخلی یا خارجی زانو، حساسیت موضعی و احساس بی ثباتی از علائم احتمالی هستند. بسیاری از آسیب های خفیف و متوسط رباط جانبی با درمان غیر جراحی و فیزیوتراپی بهبود پیدا می کنند.

تمرینات باید به صورت مرحله بندی شده انجام شوند تا بافت آسیب دیده فرصت ترمیم داشته باشد و عضلات اطراف زانو نیز ضعیف نشوند.

پیشنهاد خواندنی: فیزیوتراپی بیمه سامان در فردیس

درد کشکک زانو

درد جلوی زانو یا اطراف کشکک یکی از مشکلات شایع میان ورزشکاران، نوجوانان، کارمندان و افراد دارای فعالیت های تکراری است. این درد ممکن است هنگام بالا و پایین رفتن از پله، دویدن، چمباتمه زدن یا نشستن طولانی تشدید شود.

ضعف عضلات ران و لگن، افزایش ناگهانی فعالیت، محدودیت انعطاف پذیری و اختلال در الگوی حرکتی اندام تحتانی می توانند در ایجاد این مشکل نقش داشته باشند. تقویت عضلات اطراف لگن و زانو یکی از اجزای اصلی برنامه فیزیوتراپی درد کشکک است.

درمان نباید تنها بر خود کشکک متمرکز باشد. وضعیت لگن، مچ پا، کف پا و نحوه انجام اسکات یا بالا رفتن از پله نیز باید بررسی شود.

التهاب تاندون کشکک

تاندون کشکک عضلات جلوی ران را به استخوان ساق متصل می کند. فعالیت هایی مانند پرش، دویدن و تغییر جهت تکراری می توانند فشار زیادی به این تاندون وارد کنند.

درد معمولا در قسمت پایین کشکک احساس می شود و هنگام پریدن، دویدن یا بالا رفتن از پله افزایش پیدا می کند. کاهش موقت فشار تمرینی و انجام تمرینات تقویتی مناسب از بخش های مهم درمان هستند.

استراحت کامل طولانی ممکن است باعث ضعف بیشتر شود. میزان فعالیت باید به شکل کنترل شده کاهش پیدا کند و سپس با توجه به واکنش بدن افزایش یابد.

ضعف عضلات ران و لگن

گاهی زانو درد بدون آسیب واضح رباط یا مینیسک ایجاد می شود. ضعف عضلات جلوی ران، پشت ران، لگن و ساق می تواند کنترل زانو را کاهش دهد و فشار بیشتری به مفصل وارد کند.

عضلات اطراف زانو و لگن در کنترل حرکت اندام تحتانی نقش دارند. به همین دلیل، فیزیوتراپیست ممکن است علاوه بر تمرینات زانو، تمرینات لگن، تنه و مچ پا را نیز در برنامه قرار دهد.

اضافه وزن و فشار بر زانو

زانو هنگام راه رفتن، دویدن و بالا رفتن از پله بخشی از وزن بدن را تحمل می کند. افزایش وزن می تواند بار وارد شده بر مفصل را بیشتر کند و انجام فعالیت را دشوارتر سازد.

در افراد دارای اضافه وزن، برنامه فیزیوتراپی باید با شدت مناسب آغاز شود. تمرینات کم فشار مانند دوچرخه ثابت، تمرینات در آب یا فعالیت های کنترل شده ممکن است برای برخی بیماران مناسب باشند.

هدف تنها کاهش وزن نیست. افزایش قدرت عضلات و بهبود توان حرکتی می تواند به بیمار کمک کند فعالیت بیشتری داشته باشد و فشار روزمره را بهتر تحمل کند.

آسیب های ورزشی زانو

دویدن، فوتبال، والیبال، بسکتبال، کوهنوردی و ورزش های رزمی می توانند زانو را در معرض آسیب قرار دهند. افزایش ناگهانی شدت تمرین، گرم نکردن، ضعف عضلات و تکنیک نامناسب خطر آسیب را افزایش می دهند.

فیزیوتراپی آسیب ورزشی زانو تنها برای کاهش درد انجام نمی شود. ورزشکار باید قدرت، سرعت، تعادل و توانایی انجام حرکات تخصصی رشته خود را دوباره به دست آورد.

بازگشت زودهنگام به ورزش ممکن است خطر آسیب مجدد را افزایش دهد. تصمیم بازگشت باید بر اساس توانایی واقعی بیمار و آزمون های عملکردی گرفته شود.

پیشنهاد خواندنی: فیزیوتراپی بیمه دانا در فردیس